in Books

„Villette” Charlotte Bronte

at

 

Mam nadzieję, że nowy wygląd bloga przypadł Wam do gustu i nadal chętnie będziecie tu zaglądać 🙂 Ale to nie wygląd bloga jest najważniejszy, a jego treść! Zapraszam więc na nową recenzję 🙂

DSC_1393-001

„Bronte oparła swoje ostatnie dzieło na wątkach autobiograficznych. Pod nazwą Villette kryje się Bruksela, gdzie w latach 40. XIX w. przyszła pisarka przeżywała zakazaną miłość do żonatego mężczyzny, profesora Constantina Hegera. Główna bohaterka powieści, Lucy Snowe, pozbawiona w Anglii widoków na przyszłość, decyduje się wziąć los we własne ręce i wyrusza do Europy. Przypadkiem trafia na pensję dziewcząt mieszczącą się w budynku dawnego klasztoru żeńskiego. Otrzymawszy tu posadę, wiedzIe z początku bezbarwne życie nauczycielki angielskiego. Wkrótce jednak spostrzega, że każdy jej ruch jest przez kogoś obserwowany. Usiłując rozwiązać zagadkę, zostaje uwikłana w wydarzenia z pogranicza świata materialnego i duchowego.”

Dzieła Charlotte Bronte charakteryzują się tym, że w każdym z nich główny bohater musi zmagać się samotnie z przeciwnościami losu, pokazując nam tym samym siłę swojego charakteru. Nie inaczej jest w Villette. Główna bohaterka – Lucy Snowe – jest dziewczyną bez majątku, bez rodziny, bez jakichkolwiek perspektyw. Życie zmuszą ją do wyjazdu na kontynent w poszukiwaniu zajęcia, które pozwoliłoby jej na godne życie. Udaje jej się otrzymać posadę nauczycielki angielskiego na pensji dla dziewcząt Madame Beck, kobiety władczej, która po kryjomu kontroluje swoją podwładną. W Villette, w najgorszym momencie swojego życia, Lucy na nowo nawiązuje kontakt z dawnymi przyjaciółmi, którzy ratują ją przed ogarniającym jej duszę mrokiem. Nawiązuje również skomplikowaną relację z pewnym profesorem, uczącym na pensji Madame Beck literatury.

W „Villette” Charlotte Bronte dużą uwagę poświęciła kwestii wiary. Przy pomocy Lucy – angielskiej protestantki, bezbożnicy w oczach mieszkańców miasta, i Monsieur Paula – zagorzałego katolika, przedstawiła różnice wyznań, ale i kwestie je łączące. Poprzez Lucy, Bronte broni swojej religii, jednocześnie wytykając katolikom pewne negatywne elementy.

W przedmowie, Ostrowski (badacz dziejów sióstr Bronte) pisze: „Opublikowane w 1853 roku Villette Charlotte Bronte jest prekursorem powieści psychologicznej i pierwszym w światowej literaturze utworem, w którym zastosowano strumień świadomości – odmianę monologu wewnętrznego, która na dobre ukształtuje się dopiero w XX wieku. (…) Gotycki charakter i burzliwą akcję, kojarzone zwykle z nazwiskiem Bronte, zastąpiła mistyka.”

„Villette” to w głównej mierze monolog Lucy. Bohaterka przedstawiając swe losy, oprócz kolei życia odkrywa przed nami swe myśli i najgłębsze uczucia. Właśnie dlatego książka jest tak obszerna. Dialogi stanowią tu tylko dodatek, dopuszczając do głosu innych bohaterów.

Przyznam, że choć książka ta to niezaprzeczalnie arcydzieło, nie zaliczę jej do ulubionych powieści jej autorki. Jednak jeśli lubicie pióro Charlotte Bronte, bądź szukacie odskoczni po przesłodzonej Jane Austen, „Villette” to pozycja koniecznie do odhaczenia.

Werdykt: TO READ

Marth